/ Հրաշքներ / Սբ. Պատարագի հրաշքները

Սբ. Պատարագի հրաշքները

 

 ՍԲ. ՊԱՏԱՐԱԳԻ ՀՐԱՇՔՆԵՐԸ

 

ՀՈԳԵՄԱՐՏՆԵՐԻ «ՀԱՂՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ»

     Սբ. Հովհաննես Ոսկեբերան հայրապետի օրոք (IV դ.) ապրում էր մի հարուստ մարդ, ով իր կնոջ հետ միասին հոգեմարտների (մակեդոնականների) աղանդին էր պատկանում: Սրբի քարոզները լսելով` այս մարդը Եկեղեցու գիրկն է վերադառնում, սակայն նրա կինը, չնայած արտաքին դարձին, շարունակում էր հարած մնալ հերետիկոսությանը:

    Մի տոնական օր այս կինը ծածուկ գնում է հոգեմարտների պատարագին և այնտեղից «Հաղորդություն» է իր հետ վերցնում[1]: Քիչ անց նա ամուսնու հետ գալիս է ուղղափառների սբ. Պատարագին, որ մատուցում էր Ոսկեբերանը: Հայրապետի  ձեռքից սբ. Հաղորդություն վերցնելով, կինն այն չի ուտում, այլ թաքուն հանելով հերետիկոսների «Հաղորդությունը», այն բերանն է դնում: Եվ օ՜ հրաշք: Հերետիկոսների հացը կնոջ բերանում քար է դառնում: Սարսափած կինն սկսում է բղավել ու մարդկանց առջև իր մեղքը խոստովանել:

    Ոսկեբերան հայրապետը քար դարձած հացը տեղադրում է եկեղեցու գանձատանը` հրաշքի մասին սերունդներին ի վկայություն:

ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՄԻՍԸ

    Դամասկոսի մատակայքում էր ճգնում մի սյունակյաց ով, շնության մեջ ընկած քաղաքաբնակ մի քահանայի մասին լսելով, մեծ գայթակղություն է ունենում: Մի անգամ այդ քահանան գալիս է Պատարագ մատուցելու այն վանքում, որտեղ սյունակյացն էր ճգնում, և վերջինս վարանում է քահանայի մատուցած Հաղորդությունն ընդունել` մտածելով, որ այն թերևս վավերական չէ: Եվ Աստված տնօրինում է, որ մի մեծ հրաշք տեղի ունենա` ի շահ սյունակյացի և բոլոր քրիստոնյաների. Պատարագի ժամանակ սրբագործված Հացի մի մասնիկ մաղզմայից ընկնում է սբ. սեղանի վրա ու բոլոր ներկաների աչքի առաջ միս է դառնում: Երբ պատարագիչ քահանան փորձում է սեղանից այն վերցնել, սբ. Հաղորդության մասնիկը թարմ կտրված մսի պես կպչում է նրա մատից: Միևնույն ժամանակ Քրիստոսի մսից կաթում են արյան երեք կաթիլներ, որոնք թրջում են սբ. սեղանի ծածկոցը` հասնելով մինչև մարմարը:

«ԴՐՕՔՆ ՓԱԿԵԼՈՎՔ»

    Աբբա Մատաթիա Սինայեցին սբ. Հաղորդությունը պահում էր եկեղեցու ավանդատանը, որ կողպված էր մնում, և ամեն կիրակի այն տանում էր անապատ` այնտեղ ճգնող հայրերին բաժանելու: Հաճախ սակայն Մատաթիան, փակ ավանդատուն մտնելով, մասնատուփը բացված էր գտնում: Ի վերջո աբբան որոշում է կնքել ավանդատան դռները` նախապես հաշվելով սբ. Հաղորդության մասնիկները: Մեկ շաբաթ անց նա եկեղեցի է գալիս, կնիքն անխախտ է տեսնում, սակայն մասնատուփից երեք մասնիկ պակասում էր: Սկսվում են աբբա Մատաթիայի մտատանջությունները…

    Եվս մեկ շաբաթ անց երազում նրան հայտնվում են երեք անծանոթ վանականներ, ովքեր աբբայի արթնացնում են աղոթելու:

    -Հայրե՛ր, ովքե՞ր եք դուք, – հարցնում է տարակուսած Մատաթիան:

    -Մենք այն երեք մեղավորներն ենք, որ հաճախ գալիս ենք այստեղ հաղորդվելու: Արդ, այլևս այդ խնդրի վերաբերյալ մի՛ մտատանջվիր:

ԱՆՀՆԱԶԱՆԴ ՄԱՐՏԻՐՈՍԸ

     Եգիպտական անապատում մի ծեր էր բնակվում` իր մոնթի հետ միասին: Մի օր ծերի ու մոնթի միջև գժտություն է ծագում, և վերջինս, իր հոգևոր հորը չհնազանդվելով ու նրա արգելքն անտեսելով, հեռանում է: Ալեքսանդրիա գալով` երիտասարդ վանականը հեթանոս կառավարչի ձեռքն է ընկնում, ով հրամայում է, որ մոնթը Քրիստոսին ուրանա և կուռքերին երկրպագի: Վանականը հրաժարվում է, իր հավատքի համար չարչարանքների է ենթարկվում և ապա գլխատվում: Քրիստոնյաները վերցնում են մարտիրոսի մարմինը և եկեղեցու խորանում մի քարատապանի (սարկոֆագի) մեջ ամփոփում:

     Սակայն յուրաքանչյուր սբ. Պատարագի ժամանակ, երբ սարկավագն ազդարարում էր «Մի՛ ոք յերախայից», սրբի քարատապանն ինքն իրեն դուրս էր գալիս խորանից և ուղղվում դեպի գավիթ, որտեղ և մնում էր մինչև Պատարագի ավարտը: Այս հրաշքը կրկնվում էր ամեն սբ. Պատարագի` սարսափի մատնելով հավատացյալներին:

    Երբ պարզատես վանականներից մեկն աղոթք է անում` իրողության իմաստը պարզելու համար, Տիրոջ հրեշտակը նրան հայտնում է.

   -Ինչու՞ եք զարմացել դրա համար. չէ՞ որ առաքյալները Տիրոջից իշխանություն են ստացել` կապելու և արձակելու: Նմանապես և նրանց հաջորդները: Այդ եղբորը, որ Քրիստոսի համար իր արյունը հեղեց, հրեշտակն է խորանից արտաքսում: Այո՛, որպես մարտիրոս նա պսակ է ստացել, բայց քանի որ նա իր ծերի արգելքի տակ է սբ. Պատարագի ժամանակ չի կարող խորանում գտնվել, այլ` գավթում, ապաշխարողների հետ:

    Այս ամենի մասին իմաց են տալիս մարտիրոսի ծերին, ով գալով, թողություն և արձակում է տալիս իր անհնազանդ աշակերտին: Դրանից հետո սրբի քարատապանն անշարժ մնում է խորանում: 

ՍԲ. ՀԱՂՈՐԴՈՒԹՅԱՆ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ

    Եգիպտացի մի մարդ` անառակ ու վավաշոտ, սիրահարվում է ամուսնացած մի կնոջ, և չկարողանալով նրան մեղքի մեջ գցել, դիմում է կախարդի օգնությանը: Վերջինս, անզոր լինելով կոտրել ողջախոհ կնոջ կամքը, կախարդությամբ այնպես է անում, որ կինը մյուս մարդկաց աչքին ձի երևա: Խեղճ կնոջ ընտանիքում մի անասելի ողբ է սկսվում: Ի վերջո նրա ամուսինն ու տնեցիները ձիատեսիլ կնոջը բերում են սբ. Մակար Մեծի մոտ.

    -Հա՛յր, սա իմ կինն է, -պատմում է ամուսինը, – բայց երեք օր առաջ ձի դարձավ, ո՛չ ուտում է, ո՛չ խմում, ո՛չ էլ խոսում:

     Սբ. Մակարը ջրօրհնեք է կատարում, և աղոթքով ջուրը լցնում է «ձիու» գլխին և կնոջը նորից տեսնում են մարդու կերպարանքով:

     -Այս փորձանքը քեզ պատահեց, քանի որ արդեն հինգ շաբաթ է, ինչ սբ. Հաղորդություն չես ստացել- շեշտում է սբ. Մակարը:

Պատրաստեց` Գ. Ղազարյանը

Աղբյուր.  Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία, εκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2012.

 

 

[1] Մոտավորապես մինչև VIII դ. հավատացյալները հաղորդվել են` Քրիստոսի Մարմինն աջ ձեռքում ընդունելով, իսկ Արյունը` սբ. սկիհից ըմպելով: Ներկայումս Ուղղափառ Եկեղեցում այսպես են հաղորդվում միայն եկեղեցականները:

 

ՍԲ. ՊԱՏԱՐԱԳԻ ՀՐԱՇՔՆԵՐԸ